چشمها را باید کشت

جور دیگر باید مرد

زیر تلاطم خاطره ها باید بوسید

و در تنهایی شب عاشقانه گریست

نه !

باید خندید !

و باز خندید ...

تا سپیدی صبحی که هرگز نمی اید

و شاید در خواب باشد

سرزمین حقیقت من !